Przy wyborze farby do wnętrz najczęściej pada pytanie o kolor, a dopiero potem o rodzaj. Tymczasem to właśnie rodzaj farby decyduje o tym, czy ściana wytrzyma mycie, czy pokój da się przewietrzyć i jak często trzeba będzie malować ponownie. Farby wewnętrzne dobiera się więc do pomieszczenia, a nie tylko do palety.
Farby lateksowe
Najpopularniejsza grupa farb do wnętrz. Tworzą powłokę odporną na szorowanie, dzięki czemu nadają się do pomieszczeń intensywnie użytkowanych.
- Zalety: odporność na mycie, dobre krycie, szeroki wybór stopni połysku.
- Wady: mniejsza paroprzepuszczalność niż w farbach mineralnych, przy wysokim połysku uwidaczniają nierówności podłoża.
- Zastosowanie: kuchnie, przedpokoje, korytarze, pokoje dziecięce.
Farby ceramiczne
Odmiana farb lateksowych o podwyższonej odporności, z dodatkiem mikrocząstek zwiększających trwałość powłoki.
- Zalety: bardzo wysoka odporność na szorowanie i plamy, gładka powierzchnia, łatwe czyszczenie.
- Wady: wyższa cena, większe wymagania wobec równości podłoża.
- Zastosowanie: ściany najbardziej narażone na zabrudzenia i miejsca o dużym natężeniu ruchu.
Farby akrylowe
- Zalety: niska cena, łatwa aplikacja, szybkie schnięcie, dobre krycie przy jasnych kolorach.
- Wady: niższa odporność na mycie, większa podatność na wycieranie przy częstym czyszczeniu.
- Zastosowanie: sypialnie, gabinety, pomieszczenia rzadko sprzątane na mokro, sufity.
Farby mineralne i silikonowe
Farby wapienne i silikatowe wyróżniają się bardzo wysoką paroprzepuszczalnością, dzięki czemu sprawdzają się w budynkach zabytkowych, po renowacji murów oraz tam, gdzie problemem jest wilgoć. Farby silikonowe łączą paroprzepuszczalność z odpornością na zabrudzenia, co czyni je rozwiązaniem uniwersalnym, choć droższym. Przy remontach starszych budynków to właśnie dobór farby o odpowiedniej paroprzepuszczalności bywa ważniejszy niż jej odporność na szorowanie. Materiały wykończeniowe i farby oferują hurtownie budowlane, na przykład Cebiko, prowadzące także sprzedaż materiałów izolacyjnych.
Klasy odporności na szorowanie
- Klasa 1 – najwyższa odporność; farby do pomieszczeń wymagających częstego mycia.
- Klasa 2 – wysoka odporność; rozwiązanie uniwersalne do większości wnętrz.
- Klasa 3 – średnia odporność; pokoje o umiarkowanym użytkowaniu.
- Klasy 4 i 5 – farby o niskiej odporności, przeznaczone głównie na sufity.
Informacja o klasie znajduje się na opakowaniu i jest bardziej miarodajna niż hasła marketingowe o „zmywalności”.
Dobór do pomieszczenia
- Kuchnia – farba o wysokiej odporności na mycie i tłuszcz,
- Łazienka – farba odporna na wilgoć, przeznaczona do pomieszczeń mokrych,
- Przedpokój – najwyższa klasa odporności, bo tam ściany brudzą się najszybciej,
- Sypialnia – wystarczy farba akrylowa o niskim połysku,
- Pokój dziecięcy – farba zmywalna, o możliwie niskiej emisji substancji lotnych,
- Sufity – farba matowa, kryjąca, o niższej odporności.
Przygotowanie podłoża
Większość reklamacji dotyczących farb wynika z podłoża, a nie z samego produktu. Ściana powinna być sucha, wysezonowana, oczyszczona z pyłu i zagruntowana preparatem dobranym do jej chłonności. Miejsca po naprawach warto zagruntować dodatkowo, ponieważ różnice chłonności ujawniają się jako plamy po wyschnięciu farby. Przy ciemnych kolorach i przy zmianie koloru z ciemnego na jasny zwykle konieczne są trzy warstwy, co warto uwzględnić przy obliczaniu zapotrzebowania.
Najczęstsze pytania
Czy farba ceramiczna zawsze jest lepsza?
Nie zawsze jest potrzebna. W sypialni czy gabinecie jej właściwości pozostaną niewykorzystane, a różnica w cenie jest znacząca.
Ile farby potrzeba na pokój?
Wydajność podana na opakowaniu dotyczy jednej warstwy na dobrze przygotowanym podłożu. W praktyce warto doliczyć zapas, zwłaszcza przy intensywnych kolorach.
Czy farbę można nakładać na starą powłokę?
Tak, jeśli jest dobrze związana z podłożem i nie różni się zasadniczo charakterem. Powłokę łuszczącą się lub kredującą trzeba usunąć.
Ile warstw i jak malować
Standardem są dwie warstwy farby, ale przy intensywnych kolorach, przy zmianie koloru na jaśniejszy oraz na podłożach o nierównej chłonności potrzebne bywają trzy. Malowanie prowadzi się metodą mokre na mokre w obrębie jednej ściany, od krawędzi do krawędzi, bez przerywania pracy w środku płaszczyzny — inaczej na styku widać ślad. Wałek dobiera się do struktury powierzchni: krótkie włosie do gładkich ścian, dłuższe do tynków strukturalnych. Przed malowaniem warto wymieszać całą farbę potrzebną na dane pomieszczenie w jednym naczyniu, żeby uniknąć różnic odcienia między opakowaniami.
Czym różni się farba matowa od satynowej?
Stopniem połysku i tym, jak bardzo uwidacznia nierówności. Mat lepiej maskuje niedoskonałości ścian, satyna jest łatwiejsza do utrzymania w czystości.
Czy farba zmywalna nadaje się do łazienki?
Nie każda. Do pomieszczeń o podwyższonej wilgotności stosuje się farby przeznaczone specjalnie do takich warunków, odporne na rozwój pleśni.
Podsumowanie
Lateksowe farby sprawdzą się w większości wnętrz, ceramiczne tam, gdzie ściany brudzą się najszybciej, a akrylowe w pomieszczeniach spokojnych i na sufitach. W starszych budynkach decydująca bywa paroprzepuszczalność, a nie odporność na mycie. O ostatecznym efekcie i tak najbardziej decyduje przygotowanie podłoża.
